Beste vrienden en volgers,
Vandaag stijgen we per bus naar het bovengelegen Ravello. Een evenement op zich; de bus perst zich luid claxonerend door het overige verkeer langs de smalle weggetjes. Het lijkt wel of er iemand met een jachthoorn op het dak zit. Af en toe is het allemaal zo krap, dat de bus moet steken. Maar de uitzichten zijn fabelachtig. En de chauffeur geniet de bescherming van de schutspatroon van de ossedrijvers.
Ravello (Michelin ***) is betoverend mooi gelegen temidden van bergen en citroengaarden. En er is veel te zien. We kopen een ticket-voor-alle-bezienswaardigheden, en op ons gemak wandelen we door Ravello. In de Duomo staan twee prachtige middelleeuwse preekstoelen van marmer ingelegd met mozaiek. Een ervan stelt Jonas voor die verzwolgen wordt door de walvis.
Dan wandelen we door de tuinen van Villa Cimbrone, begin twintigste eeuw aangekocht door de rijke Engelsman Beckett. De villa is middeleeuws, en de zes hectaren tuin zijn een samensmelting van het beste van de Engelse en Italiaanse tuinarchitectuur. Voor het Terrace of the Infinite met een weids uitzicht op de zee schieten zelfs woorden van poezie tekort. Laat staan een schamel fotootje. Maar voor de volledigheid toch maar bijgevoegd. Vita Sackville-West was een goede vriendin van Beckett en heeft hier vaak gelogeerd. Voor haar Sissinghurst tuinen in Engeland staan de mensen uren in de rij.
We komen nog langs de Albergho waar de pinctore M.C.Escher verbleef en volop inspiratie opdeed voor zijn onvolprezen grafische werk. Iets verderop liggen de ruines van het Monastero della Santissima Trinità uit de tiende eeuw. Van Napoleon moesten de nonnen ophoepelen naar Salerno, en het klooster verviel in ruines. Onlangs weer ontdekt, nadat er natuurlijk weer overheen gebouwd was. Het is lekker zonnig, maar er staat een vinnig windje.
De plaatselijke artisane bakker bereidt voor ons zijn interpretatie van een sandwich: een ciabatta belegd met repen gemarineerde aubergine, mozarella, basilicum en naar keuze prosciutto crudo of salami. Wij smullen ervan, en Lord Sandwich zou hem op zijn knieen eer betuigd heben voor zijn creatie.
Villa Rufolo heeft weer zo’n prachtige tuin met terassen en vergezichten. Wagner is hier ook op bezoek geweest, en was zeer onder de indruk. Hij deed hier inspiratie op voor zijn opera Parsival. Te zijner ere wordt jaarlijks op een van de lagere terassen zijn muziek ten gehore gebracht. Op dit moment klinken de Engelse suites van Bach zacht door het struikgewas vanuit verborgen luidsprekers.
Dan wordt het tijd voor de afdaling naar Minori. Voor de mensen die het weten, is er een voetpad dat begint bij Villa Rufolo en eindigt …. vlakbij hotel St Lucia. Wel even 1200 treden naar beneden stappen. Dat fixen we in drie kwartier, sneller als dat we boven kwamen met de bus. De eigenaar van de trattoria van vanavond identificeert ons feilloos als Tedesci, maar de ontvangst is hartelijk en de pizza del pescatore is mjummie met veel verse frutti di mare.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten