Vandaag zijn de opgravingen van Herculaneum aan de beurt, ofwel de Scavi Ercolano.
We hadden combine tickets gekocht bij Pompei, dus we zijn supersnel binnen, en het is er ook veel minder druk. Alleen even wachten tot er een plekje vrij is is de parkeergarage.
Het is veel kleiner dan Pompei, maar ook wel mooier.
Het moderne Ercolano ligt grotendeels bovenop de oude verdwenen stad, en de opgravingen liggen dus binnen de bebouwde kom. Een gedeelte van Herculeanum ligt nog begraven onder de bestaande stad. In de achtiende eeuw zijn er wel beelden en fresco’s geborgen via tunnels, maar die zijn weer dichtgemaakt. De geborgen schatten zijn terecht gekomen in het museum in Napels. Zoals een bronzen keizer Claudius gekleed als naakte held in 2:1 formaat. In werkelijkheid stotterde Keizer Claudius en had een horrelvoet. Maar wellicht had ie toch wel lol in zo'n beeld.
Wat er is opgegraven, is in opmerkelijke staat, de houten balken die verwerkt zijn in de muren zijn nog te zien, verkoold en wel door het eruptiegeweld. De muren zijn vaak nog voorzien van de bevallige fresco’s. De vogels fluiten in de bomen en boven ons in het nieuwe Ercolano is iemand paasvuurwerk aan het afsteken.
Herculaneum lag vroeger aan zee, maar door de lagen Vesuvius-puin is de kust een stuk opgeschoven. Onlangs zijn er opslagplaatsen blootgelegd aan de rand van Herculaneum, waar de lading uit de schepen werden opgeslagen. Hier zijn de skeletten gevonden van mensen die de zee op wilden vluchten, maar ingehaald werden door de calamiteiten.
Voor de gein rijden we nog even omhoog de Vesuvius op. Helaas zijn we niet de enigen op deze tweede Paasdag, iedereen gaat hier heen om te picknicken, te barbequen en te drinken met familie en vrienden. Het parkeerterrein van het Parco National de Vesuvio is ernstig verstopt, dus we keren op een gegeven moment maar weer om. Onderweg naar beneden wacht ons een mooie troostprijs: Een mooi vergezicht over Napels en de gelijknamige golf.
Tenslotte komen we terecht op het centrale pleintje van Vico Equense, waar we de flappentap even gaan melken. Het is een drukte van belang met flanerende mensen, mensen op de terassen, mensen die op straat voetbal kijken, mensen in de rij bij de ijssalon, al met al een gezellige boel.
Ons hotel ligt in feite in Marina di Equa, gelegen aan het watere beneden Vico Equense, en voorzien van en piepklein vissershaventje en wat horeca. Aan het strandje ligt een niets-aan-de-hand pizza-tentje met evenwel de echte Napolitaanse Margherita’s. Je zit er midden tussen de Italianen , en onder je ruist de branding. Het bestek is van plastic, de ontvangst hartelijk en de pizza prima.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten