woensdag 19 april 2017

Paestum - een stormachtig succes

Beste vrienden en volgers,

Na een Italiaans ontbijt met zoete croissant, zoete cake en zoete cappuccino nemen we eerst een kijkje op het strand. We zakken enkeldiep in het fijne zand en waaien tegelijk uit ons hemd.       
De zomer moet hier nog een beetje bijrijpen. Dat gaat natuurlijk wel lukken, maar niet vandaag.



De ruines van Paestum liggen een ietsje landinwaarts, maar de wind heeft ook hier vrij spel. Gelukkig is het lekker zonnig. Griekse kolonisten stichtten op deze plek de stad Poseidonia, naar de Griekse god van de zee Poseidon. Op een dag als deze zullen ze hun schepen wel hoog op het strand gesleept hebben. Vlak na de stichting van de stad in de zesde eeuw voor Christus, begonnen ze ook met het bouwen van de prachtige tempels. Ze hebben de tand des tijds behoorlijk overleefd, hoewel de plaatselijke kalksteen niet erg hard is. De grootste tempel heet Tempio di Nettuno (naar de Romeinse god van de zee Neptunus).





Er zijn nog twee grote tempels, en veel restanten van huizen en gebouwen van na de Griekse tijd. De plaatselijke Lucanianen veroverden de stad in de vierde eeuw voor Christus, en daarna kwamen de Romeinen. Die doopten de stad om naar Paestum.

Het opgravingsterrein ligt er idyllisch bij met paars bloeiende bomen en de bergen op de achtergrond. Ook als je niet direct valt voor ruines is dit een mooie plek.



Intrigerend is de ‘Heroon’, een half begraven gebouwtje in de vorm van een huis met schuin dak. Naar verluidt is dit de ceremoniele tombe van de stichter van de stad.



Er is ook een museum, waar de meer fragile vondsten van Paestum te zien zijn. Een zestal prachtige bronzen vazen uit de Heroon, met ernaast de restanten van de inhoud: brokken honing. Verder prachtig beschilderde Griekse vazen, en het pronkstuk van de collectie: de Tomba del Tuffatore.




Een Griekse stenen grafkist van binnen prachtig beschilderd met onder andere een afbeelding van de overledene die vanaf de zuil van Hercules naar beneden duikt (de Tuffatore).  Symbolisch voor de sprong naar de eeuwigheid. De stijl vertoont verder opmerkelijke gelijkenis met Etruskische equivalenten. Daar willen we nog wel een keer meer van weten. 





Verder nog de nodige beeldhouwwerken afkomstig van de friezen (dakrand) van de tempels.
Dat was weer een welbestede dag! Als we honderd worden, komen we zeker wel aan de helft van de mooiste opgravingen in Europa. 




Post Scriptum.
Zo ziet de Neptunus tempel er uit bij donker:



En hier gaan onze pizza's van vanavond de oven in:






   


Geen opmerkingen:

Een reactie posten